سيد مهدى خسروى

42

گياهان دارويى و نحوه كاربرد آنها براى بيماريهاى مختلف در طب سنتى ( فارسى )

كليه و مجارى ادرارى - گل‌هاى زرد رنگ آن كشنده آسكاريس و بعضى از انگلهاى دستگاه گوارش بوده و خوردن مقدار هشت گرم از پودر گل زرد آن همراه با عسل سبب مرگ و دفع آنها مىگردد . نوشته‌اند كه هنگام خوردن اين دارو لازم است غذاى بدون روغن بخورند تا اثر دارو بهتر ظاهر گردد . كسى كه بولش بند آمده مىتواند مقدارى از جوشانده اين دارو را بخورد و در مقدارى از آب جوشانده نيم گرم دارو بنشيند تا گرفتگى بول باز گردد . بخور آن جهت مداواى زكام نافع است مقدار خوراك آن به تنهائى تا پانزده گرم و چنانچه با داروهاى ديگر باشد ده گرم است و معمولا آن را با بابونه و يا با افسنطين مىخورند . كسى كه ادرارش بند آمده اگر مقدارى از جوشانده گل بومادران زرد رنگ را بخورد و در آبى كه برگ بيد مجنون در آن جوشانده باشند بنشيند ( آب بايد گرم باشد ) ادرار او زودتر باز مىگردد . بادمجان اين گياه كه ميوه آن در زمان حاضر مصرف خوراكى بسيار پيدا كرده است در قديم مصرف خوراكى چندانى نداشته . بادمجان را بايد طبق دستور زير براى خوردن آماده سازند تا بدن انسان را آماده براى بعضى بيماريها نكند . بادمجان بايد تازه و كم تخم و جوان بوده و پوست براق داشته باشد و نوع طويل آن از نوع مدورش بهتر است . قبل از پختن بايد پوست آن را كنده و هر بادمجان را چهار قسمت كنند و يا ورقه ورقه نمايند و بر آنها نمك بمالند و مدت چند ساعت در آب خنك گذارند تا اب قدرى سياه و تيز طعم گردد اين آب را عوض كرده و عمل را تكرار كنند تا مواد سياه رنگ و مواد نفخ‌زا و مواد سست‌كننده در آب داخل شده و با آب دور ريخته شوند سپس با آب پاك آن را شسته و با